حمد و ثناى الهى متن خطبه فقالت - عليها السلام - : الْحَمْدُ لِلّهِ عَلى ما أَنعَم . وَ لَهُ الشكْرُ عَلى ما أَلهَم . وَ الثَّناءُ بِما قَدَّمَ . مِنْ عُمُوم نِعَم ابْتَداها . وَ سُبُوغ آلاءٍ أَسْداها . وَ تمامِ مِنَنٍ وَالاها . جَمَّ عَنِ الإِحْصاء عَدَدُها وَ نَأى عَنِ الْجَزاء أمَدُها وَ تَفاوَتَ عَنِ الإدْراكِ أبَدُها و نَدَبَهُمْ لِاسْتِزادَتِها بالشُكْر لِاتّصالِها . وَ اسْتَحْمَدَ إلى الْخَلائِقِ بإجْزالِها . وَ ثَنَى بِالنَّدْبِ إلى أمْثالِها . ترجمه ستايش ، مخصوص ذات جامع كمالات الهى است بر نعمت‌هايى كه ارزانى داشته . سپاس فراوان بر آنچه الهام فرموده . درود فراوان بر آنچه كه مرحمت فرموده . از آغاز نعمت‌هاى عمومى . و رسا و فراخ بودن نعمت ها . و تمام و پشت سر هم بودن عطاياى گران بها . كه عدد آنها به قدرى زياد است كه قابل شمارش نيست . و دامنه نعمت به قدرى بىپايان است كه نمىتوان در مقام پاداش برخاست . ابديت اين نعمت‌ها به قدرى متعالى است كه قابل درك نيست . براى فزونى نعمت‌ها دعوت به شكر نمود . و با فرو فرستادن و كامل كردن نعمت‌ها به ستايش فراخواند . و در آخرت مردم را به مثل اين نعمت‌ها دعوت نمود .